เรื่อง การจัดการกับความโกรธ

กันดารวิถี บทที่ 16:15 โมเสสโกรธมากและกราบทูลพระเจ้าว่า
"ขออย่าทรงโปรดปรานเครื่องบูชาของเขาเลย ข้าพระองค์มิได้เอาลาของเขามาสักตัวหนึ่ง
และข้าพระองค์มิได้ทำอันตรายเขาสักคนเดียว"

 เพราะความโกรธของโมเสส การที่เขาทนมองเห็นคนที่อ่อนแอกว่าถูกกระทำ และเฉพาะอย่างยิ่งยังเป็นพวกเดียวกัน จึงทำให้เขาต้องจ่ายราคาแพงลิ่ว  โดยการเดินทางออกจากชีวิตในราชวัง   คำถามมีกี่ครั้งที่เพราะการตัดสินใจที่เด็ดขาด และทำไปเพราะอารมณ์ชั่ววูบ  มันจึงส่งผลกระทำให้ชีวิตของท่านต้องเป็นเช่นนั้น ?....

 โมเสส  ปล่อยให้ความโกรธนำไปสู่การดื้อดึง  ขัดขืนพระเจ้า   กดว 20:7-12  
การตอบสนองที่ดื้อกระด้างของโมเสสต่อพระวาจาพระเจ้า  เป็นท่าทีความโกรธที่เกินการควบคุมได้  ข้อสังเกตการอัศจรรย์คือน้ำที่โพยพุ่งยังคงเกิดขึ้น  แต่ไม่ได้สำแดงออกถึงสิ่งที่เกิดขึ้นเป็นความบริสุทธิ์ถูกต้องในสายพระเนตรพระเจ้า   การถูกปฏิเสธไม่ให้เข้าแผ่นดินคานาอันเป็นสิ่งที่เจ็บปวด  แม้ว่าตลอด40 ปี ที่เขาตั้งใจดำเนินกับพระเจ้า    บางคนสำคัญผิดคิดว่าตัวเองสามารถโกรธได้เพราะเป็นผู้ใหญ่ มีตำแหน่งสูงยืนอยู่ในจุดที่เหนือกว่าธรรมนูญองค์กร    จงจำไว้ว่าปฏิกิริยาที่ไม่ถูกต้องเป็นการทดลองใจของคริสเตียน   อย่าปล่อยให้ความโกรธแค้นใจจนนำไปสู่การดื้อดึงต่อพระเจ้า

 โมเสส   ยอมให้รากขมขื่นในใจสู่การทำลาย 
คำบ่นของคนกลุ่มหนึ่งที่เกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำอีกเป็นจุดฉนวน  เป็นตัวล่อลวงให้คนมากมายถูกทำลาย  แรงกดดัน คำเหน็บแนม คำตำหนิ คำสบประมาทมักส่ำสมก่อตัวขึ้นในใจ   การไม่รู้จักจัดการกับความโกรธจะนำสู่การประจานตัวเอง 1ทธ3:3  ความโกรธที่มีต่อสิ่งที่เกิดขึ้นไม่ใช่สิ่งผิดธรรมชาติ เอเฟซัส บทที่ 4:26 จะโกรธก็โกรธได้ แต่อย่าทำบาป   อย่าให้ถึงตะวันตกท่านยังโกรธอยู่   31 จงให้ใจขมขื่น และใจขัดเคือง และใจโกรธ และการทะเลาะเถียงกัน และการพูดให้ร้าย กับการคิดปองร้ายทุกอย่าง
อยู่ห่างไกลจากท่านเถิด
ตัวอย่าง   ปฐก 4:6  คาอิน
           ปฐก 45:5 โยเชฟ   แต่บัดนี้อย่าเสียใจไปเลย อย่าโกรธตัวเองที่ขายเรามาที่นี่

 โมเสส   ใช้สิทธิอำนาจอย่างไม่ถูกต้อง กดว 17 
ไม่เท้าแสดงถึงสิทธิอำนาจ และการเจิม  พระเจ้าสั่งให้เขาใช้ไม้เท้านั้นยืนอยู่ต่อหน้าประชาชน และชี้ไม่เท้านั้น  แต่เขากลับทนกับความโมโห ความโกรธ ภาระที่หนักเกินกว่าที่เขาจะทนได้  จึงใช้ไม่เท้าตีหิน   

คำถาม กี่ครั้งในการเผชิญกับปัญหาต่างๆเรา ทิ้งการชี้ไม้เท้า และพูดกับก้อนหินแห่งปัญหา  แต่เรากลับใช้ไม้เท้าของพระเจ้าตีรวนปัญหานั้นด้วยแรงกำลังของเรา  การแสดงตัวให้คนอื่นเห็นสิทธิอำนาจของตัวเอง   มากกว่าการยำเกรงพระเจ้า    ข้อคิด:  ในการรับใช้พระเจ้าของคุณ จงระลึกเสมอว่าคุณได้ฟังคำสั่งของพระเจ้าอย่างดีแล้ว 
         ยก 1:20 ความโกรธของมนุษย์ไม่ได้ทำให้เกิดความชอบธรรมแห่งพระเจ้า 

 โมเสส  รับใช้ด้วยความหงุดหงิดหัวเสีย  และไม่เชื่อฟังพระเจ้า
เป็นการทำงาน ทำพันธกิจไปพร้อมๆกับความขุ่นเคืองใจ  อัดอั้นตันใจหฃายเรื่องที่ส่ำสมกันมายาวนาน   แทนที่จะมองเห็นพระคุณพระเจ้า พระสัญญาที่ไหลผ่านมาจากก้อนหินนั้น  เรากลับเห็นลำธารน้ำที่ไหลผ่านออกมาเพราะการมาเต็มใจกับภาระที่ได้รับมอบจากพระเจ้า   ปัญหาของการที่เริ่มมีบทบาทมากขึ้น เริ่มมีเงื่อนไข และข้อต่อรองกับพระเจ้า  และแสดงความไม่เชื่อฟังมากขึ้น  และเริ่มใช้วิธีแก้ไขปัญหาด้วยอารมณ์ที่โกรธแค้น เหมือนเมื่อ40 ปีที่ผ่านมา 
          สุภาษิต14:29 บุคคลที่โกรธช้าก็มีความเข้าใจมาก แต่บุคคลที่โมโหเร็วก็ยกย่องความโง่ 
          สุภาษิต  22:24 อย่าเป็นมิตรกับคนที่มักโกรธ หรือไปกับคนขี้โมโห
             โยนาห์ 4:1 เหตุการณ์นี้ไม่เป็นที่พอใจโยนาห์อย่างยิ่ง และท่านโกรธ 4 และพระเจ้าตรัสว่า "การที่เจ้าโกรธเช่นนี้ดีอยู่หรือ"  9 แต่พระเจ้าตรัสกับโยนาห์ว่า "ที่เจ้าโกรธเพราะต้นละหุ่งนั้นดีอยู่แล้วหรือ" ท่านทูลว่า  "ที่ข้าพระองค์โกรธถึงอยากตายนี้ดีแล้ว  พระเจ้าข้า"  เพราะความโกรธจึงทำให้โมเสสไม่ได้สำแดงออกในการเป็นผู้แทนพระเจ้าต่อหน้าประชาชน หลายครั้งเพราะอาการโกรธของเรา เพราะการที่เราเที่ยวไปหาเรื่องคนอื่นจึงทำให้เราขาดวุฒิภาวะทางอารมณ์   จงแก้ไขปัญหาอย่าง  อพย 17:2-7   ยกชูสภาพสถานการณ์ทั้งสิ้นขึ้นต่อพระเจ้า  อย่าเก็บรากขมขื่นไว้ในใจ    อย่านำเอาเรื่องที่เกิดขึ้นนำมาเป็นเรื่องส่วนตัว    เมื่อเราเรียนรู้จักยืนอยู่เฉพาะพระพักตรพระเจ้า  พระเจ้าจะใช้ชีวิตของเรา  พระเจ้าจะประกอบกิจผ่านชีวิตของเรา  เราต้องเอาแบบอย่างโมเสสในเหตุการณ์  อพยพ17   ไม่ใช่ เหตุการณ์ของโมเสสใน  กันดารวิถี 20 

 ทุกครั้งที่กำลังส่อเค้าความโกรธขึ้นในใจ   จะทำอย่างไร ?
-สุภาษิต 14:17 คนโมโหร้ายประพฤติโง่เขลา แต่คนเฉลียวฉลาดนั้นอดทน  29 บุคคลที่โกรธช้าก็มีความเข้าใจมาก แต่บุคคลที่
 โมโหเร็วก็ยกย่องความโง่ 

-สุภาษิต 29:22  คนเจ้าโมโหย่อมเร้าการวิวาท และคนที่มักโกรธก็เป็นเหตุให้มีการทรยศมากขึ้น 

-ยากอบ 5:16    เหตุฉะนั้นท่านทั้งหลายจงสารภาพบาปต่อกันและกัน และจงอธิษฐานเพื่อกันและกัน เพื่อท่านทั้งหลายจะพ้น
  โรคภัย คำอธิษฐานของผู้ชอบธรรมนั้นมีพลังทำให้เกิดผล

-1 ยอห์น 1:9 ถ้าเราสารภาพบาปของเรา พระองค์ทรงสัตย์ซื่อและเที่ยงธรรม ก็จะทรงโปรดยกบาปของเรา และจะทรงชำระเราให้
  พ้นจากการอธรรมทั้งสิ้น