เรื่อง พ้นบ่วงความท้อใจ

เรื่อง พ้นบ่วงความท้อแท้ใจ

by  อ.เรวัฒน์  เทพจักร์ความท้อแท้ใจเกิดขึ้นกับคนในทุกระดับ ทุกเพศ ทุกวัย  เช่นเดียวกับเอลียาห์ผู้รับใช้ของพระเจ้า   ชัยชนะที่เขาพึ่งได้รับสดๆร้อนๆ ต่อหน้าผู้คนมากมาย  พระเจ้าช่วยกอบกู้และมอบสง่าราศี  ผู้รับใช้ของพระบาอัลต้องอับอายขายหน้า และ 450 ชีวิตต้องตายไป  1พกษ18: เขาก้าวเดินลงมาจากยอดเขาอย่างผู้ชัยชนะ    คำถาม :  ในชีวิตคริสเตียนของท่านเคยอยู่ในสภาพอารมณ์เช่นนี้บ่อยหรือไม่  เมื่อคุณได้รับการปกป้องดูแล  การเอาใจใส่พิเศษจากพระเจ้า การช่วยเหลือในวิกฤต ในสภาพที่อับอายขายหน้า  สภาพที่จนตรอก  ?  


 

แต่น่าเสียดายที่ความรู้สึกที่ตื่นเต้นของเอลียาห์เป็นเพียงเหตุการณ์ไม่กีชั่วยามเท่านั้นเอง   บทเรียนจากความท้อใจของเอลียาห์

 หนึ่ง  จงรักษาความตื่นเต้นในพระเจ้าเสมอไป  ฮะบากุก บทที่ 3:19  อิสยาห์ บทที่ 12:2
        โดยการพินิจพิจารณาถึงพระเมตตา พระคุณความรัก การช่วยเหลือในทุกคราจากพระเจ้า  ขอบพระคุณสำหรับสิ่งนั้นทุกๆวัน  เพราะบางทีการปล่อยให้ปัญหาเรื่องราวที่แง่ลบกัดกินกำลังของเราก็น้อยนิดลงไป   เหมือนเม็ดเงินก้นถุงกำลังหมดไป เป็นผลพวงจากการที่เราไม่ได้ระลึกถึงการปกป้องของพระเจ้า  นี่คือสิ่งที่พระเจ้าย้ำเตือนชาวอิสราเอลให้จดจำบางสิ่ง และให้ลืมบางสิ่ง เฉลยธรรมบัญญัติ 8:2  จงระลึกถึงทาง.....  ในชีวิตสมรสก็เช่นกัน บางครอบครัวเสพสุขชีวิตสมรสเพียงเวลาสั้นๆ  จากนั้นก็ไม่ได้รักษาความรู้สึกที่ดีๆน่าประทับใจเอาไว้  จึงเริ่มเกิดความรู้สึกเบื่อหน่าย และอยากพ้นสภาพเช่นนั้น  อย่าลืมว่าจงรักษาสภาพที่ตื่นเต้นในพระเจ้า การปกป้องดูแล การเลี้ยงดู คำตอบมากมายที่พระเจ้ามอบให้   รักษาไว้โดยการตรึกตรอง ระลึกถึง  พิจารณาทุกเช้าค่ำ เพราะมิเช่นนั้น ความรู้สึกว่างเปล่า และอารมณ์กังวลใจจะเริ่มเข้ามาแทนที่     

 

สอง  มองในสภาพยิ่งใหญ่ของพระเจ้า  1 พงศ์กษัตริย์ บทที่ 19:1
         
บ่อยครั้งที่เราก้าวเดินลงมาจากภูเขาคารเมล  และผละตัวเองเข้าสู่เมืองโฮเรปเช่นเดียวกับเอลียาห์  เข้าไปสู่สภาพจิตวิญญาณที่เหลืออดทน  คำขู่อันทรงอิทธิพลเริ่มทำลายขวัญกำลังใจของคุณหมดสิ้น สุภาษิต บทที่ 24:10 ถ้าเจ้าท้อใจในวันเคราะห์ร้าย กำลังของเจ้าก็น้อย   เช่นเดียวกับเอลียาห์ที่ปล่อยให้ถ้อยของขู่ของพระราชินีข่มขู่เขา  จนกระทั่งเขาเริ่มมองเห็นสภาพที่ยากเย็น และปัญหาที่ดูเหมือนไม่จบลงง่ายๆอีกต่อไป  ดูเป็นงานช้างจากการฟื้นฟูสู่ความพ่ายแพ้    “ ถ้าพรุ่งนี้”        ดูเหมือนปัญหาที่เขากำลังเผชิญอยู่      อยู่ใกล้ๆแค่เอื้อมเท่านั้นเองพรุ่งนี้แล้ว....   จุดนี้ทำให้เอลียาห์ผู้รับใช้ที่เคยแข็งแกร่งผู้ที่สามารถสั่งฝนไม่ให้ตกตลอด3ปีได้  เขากลับต้องวิ่งหนีไปไกลถึงภูเขาโฮเรป  ตลอดวันตลอดคืน 40วันที่เขาหนีไป   เป็นเส้นทางที่เจ็บปวดยิ่งในหัวใจของชายคนนี้   เอลียาห์กล่าวว่าอย่างไรต่อพระเจ้า  “พอแล้วพระเจ้าข้า”   บ่อยครั้งที่เราเองก็เคยพูดสไตส์นี้   ลูกไม้เดิมๆนี้เราก็เคยพูดมาก่อน  ประมาณว่าไม่ต้องการอะไรอีกแล้วไม่ว่าความสำเร็จ หรือปัญหาใดๆ ดูเหมือนเรากำลังมาถึงจุดอิ่มตัวของชีวิต  พูดได้อย่างเดียวคือว่าเบื่อหน่ายชีวิต....     เริ่มเบื่อข้าวปลาอาหาร     

 

สาม  เจ้าทำอะไรอยู่ที่นี่  1 พงศ์กษัตริย์ บทที่ 19:9
        
 บางทีเราก็มีคำตอบให้กับตัวเองอย่างหนักแน่นว่า  ข้าพระองค์เหลือเพียงคนเดียว  ข้าพระองค์ที่กำลังแบกภาระปัญหาที่หนัก ข้าพระองค์คนเดียวที่นั่งอยู่ในที่นั่งลำบากเพื่อพระเจ้า  การที่เราเริ่มตัดสินสถานการณ์ที่เกิดขึ้นในมองมองของเราเร็วเกินไป  โดยคิดว่า  ไม่มีใครสักคนเดียวที่เข้าใจเราได้  สิ่งที่เกิดขึ้นกับชีวิตของเราหนักเกินกว่าที่จะรับได้   ขบวนการคิดเช่นนี้คือสิ่งอันตรายยิ่ง  อย่ามองว่าตัวเองคนเดียวที่สมบูรณ์ครบด้าน  ตัวเองร้อนรน ตัวเองสัตย์ซื่อต่อพระเจ้า ตัวเองเข้มแข็ง  ตัวเองพูดแต่ความจริงเพียงคนเดียว   การคิดแบบนี้คือการแยกตัวเองออกจากผู้อื่น  เหมือนเด็กที่แสดงอาการเรียกร้องความเห็นใจ ความสนใจจากผู้อื่น   สร้างเงื่อนไข  ข้อต่อรองกับพระเจ้า   วิธีการจะแก้ไขอย่างไร?  อย่าลืมถามตัวเองว่า  “ เจ้าทำอะไรอยู่ที่นี่”  หลายครั้งที่เราทำอะไรลงไป พฤติกรรมของเราไม่ค่อยถูกต้องในสายพระเนตรพระเจ้า  เพราะเรามีอีโก้มากเกินไป   เราไม่มองสถานการณ์ในมุมมองของพระเจ้า  เรามัวไปคิดว่าตัวเองเท่านั้นที่ถูกต้อง   “ จงออกไปเถิด”  ข้อ 11  ออกจากสภาพความคิดที่ไม่ถูกต้อง  ให้ยืนเฉพาะพระพักตรพระเจ้า  ชีวิตคริสเตียนที่อยู่กับตัวตนมากเกินไปบางครั้งก็เป็นตัวทำลาย  ทำให้เรามองโลกด้านเดียว  มองคนอื่นๆในทางลบๆ  ตัวเราเองนั่นแหละคือปัญหา  หยุดที่จะวิพากผู้อื่นได้แล้ว   ให้กำลังใจกับตัวเองใหม่อีกครั้ง  สดุดี 43:5    (ถามตัวเองว่า ทำไมจึงฝ่ออยู่) 

 สี่  จงกลับไปตามทางของเจ้า  1 พงศ์กษัตริย์ บทที่ 19:15
          
อีกครั้งหนึ่งที่คุณจะต้องก้าวกลับไปจากจุดที่พระเจ้าให้คุณเริ่มต้นมา  กลับไปที่จุดเริ่มต้นแห่งความรักดั่งเดิมที่มีในพระเจ้า  หัวใจที่อุทิศถวาย กลับไปจากมาตรฐานของพระวจนะ  ออกจากการตีพระคัมภีร์เข้าข้างเนื้อหนังตัวเอง  กลับไปเพื่อปรนนิบัติรับใช้พระเจ้าอีกครั้ง  ไม่ใช่กลับไปดำเนินชีวิตเหลวแหลกอีกเช่นดื่มสุรา เมรัย สูบยา เที่ยวสถานเริงรมย์  หรือเสพยาเสพติด การพนันทุกรูปแบบ  การนินทาว่าร้าย หรือการโกรธช้าชิงชัง  สารพัดอื่นๆที่ส่อสำแดงวิถีในเนื้อหนัง     แต่จงเดินก้าวใหม่กับพระเจ้า และกลับไปเพื่อรับใช้พระเจ้า  เพราะพระเจ้าไม่ได้ให้คนของพระเจ้าต่อสู้เพียงลำพัง  ดู 1 พงศ์กษัตริย์ บทที่ 19:18  

สรุป และนำมาใช้ในชีวิต
ไม่แปลกที่ท่านจะท้อแท้ใจ  เพราะเส้นทางทุกไมล์ในชีวิตเต็มไปด้วยสิ่งที่ท้าทายหนัก  แต่ทุกครั้งที่เผชิญกับสถานการณ์ที่ยากอย่าลืมพระเจ้า  พระองค์ไม่ทอดทิ้งท่าน  บอกตัวคุณเองดีกว่าว่า ท้อได้แต่อย่าถอย   สู้ต่อไปโดยพระเจ้า.......ในสภาพที่อ่อนแอ และหมดเรี่ยวแรง  ทูลขอกำลังใหม่จากพระองค์เถิด.....

แก้ไขล่าสุด (วันอาทิตย์ที่ 18 กรกฏาคม 2010 เวลา 16:38 น.)