“เฮฮาสาระขัน”

คอลัมน์ เฮฮาสาระขัน

ควบคุมโดย...เลียบ คลองชล

 

กำบะเก่า

คนเหนือเรามีคำพูดมากมายที่เตือนสติ เช่น

-                    คนที่ห่างโบสถ์ “อย่าเข้าโบสถ์ต๋อนแก่ อย่าฮักป้อแม่ต๋อนใกล้ต๋าย”

แปลเป็นไทย “อย่าเข้าโบสถ์หาพระหาเจ้าตอนชราแล้ว และอย่าแสดงความรักต่อพ่อแม่ตอนที่ท่านใกล้จะตายแล้ว”

-                    การอธิษฐาน “เรื่องของคนหื้ออู้กับพระเจ้า เรื่องของพระเจ้าหื้ออู้กับคน”

-                    คำพูดคำจ๋า “อู้สูงพระเจ้าจูงขึ้น อู้ต่ำผีย่ำลง”

-                    เรื่องของคน “คนล๊วกกิ๋นใกล้ คนง่าวกิ๋นไกล๋

คนฉลาดก็หากินอยู่ใกล้ๆ แต่คนโง่ชอบออกไปหากินไกลๆ

-                    ของกินอร่อย “ของกิ๋นลำแบ่งกั๋นคนน้อย จะไปยะหื้อเปิ้นขอย กินคนเดียวจ๊างแก้น”

คนเหนือมีน้ำใจ แม้อาหารมีเพียงเล็กน้อยก็จะแบ่งกันกิน เพราะกินคนเดียวมันติดคอ

-                    “จะไปเลี้ยงหมาผอม จะไปต๋อมคนตุ๊ก ถ้ามันได้ลุก มันจ่างข๊บหัว”

หมายความว่า เราไม่ควรจะไปเบียดเบียนคนอื่น

ขอบคุณพระเจ้า (๑)

หนุ่มสาวสองคนเดินคุยกันกระหนุงหนิงไปตามทางเดินในสวนสาธารณะ

ชายหนุ่ม : “ขอบคุณพระเจ้าสำหรับอากาศที่เย็นสบาย และใบไม้เขียวชอุ่ม ขอบคุณพระเจ้าสำหรับ

ท้องฟ้าที่สวยงามยามเย็น....” (เขาพร่ำขอบคุณพระเจ้าไปตลอดทาง)

ทันใดนั้น ก็มีนกตัวหนึ่งบินผ่านมา และบังเอิญขี้ใส่หัวของชายหนุ่มพอดิบพอดี เขาเอามือลูบหัวตัวเองและเอามาดม แล้วทำหน้าเหยเก  หญิงสาวก็คอยดูว่าชายหนุ่มจะยังสามารถขอบพระคุณพระเจ้าได้ไหม?

ชายหนุ่ม : (นิ่งเงียบไปสักครู่ก็โพล่งออกมา) “ขอบคุณพระเจ้า”

หญิงสาว : คุณขอบคุณพระเจ้าเรื่องอะไรคะ?

ชายหนุ่ม : ขอบคุณพระเจ้าที่นกขี้ใส่หัวผม

หญิงสาว : (ทำหน้าประหลาด) คุณนี่แปลกมาก ทำไมขอบคุณพระเจ้าอย่างนั้น?

ชายหนุ่ม : ขอบคุณพระเจ้าที่วัวมันบินไม่ได้!

ขอบคุณพระเจ้า (๒)

ชายหนุ่มคนเดิมอีกนั่นแหละ ก้าวขึ้นรถเมล์ในตอนเช้า ที่นั่งว่าง เขาเลือกตรงหน้าต่าง มองออกไปเห็นทิวทัศน์อันสวยงาม เขาขอบพระคุณและสรรเสริญพระเจ้าอยู่ในใจตลอดเวลา สำหรับอากาศที่ดี ท้องฟ้าแจ่มใส อากาศเย็นในต้นฤดูหนาว และนั่งสบายเพราะเบาะว่างเป็นส่วนใหญ่

แต่เมื่อรถแล่นเข้าใกล้เมือง ผู้โดยสารเริ่มแน่น มีหญิงคนหนึ่งรูปร่างอ้วนฉุก้าวขึ้นมา ผมเผ้าเป็นกระเซิง

มีกลิ่นตัวเหม็นตุๆ และเธอนั่งเบียดเขาจนตัวลีบเลย ชายหนุ่มเริ่มหาเรื่องที่จะขอบพระคุณพระเจ้าต่อไป แต่นึกไม่ค่อยออกเท่าไหร่

สักครู่หนึ่งก็ตะโกนในใจว่า “ขอบคุณพระเจ้า ที่ผู้หญิงคนนี้ไม่ใช่ภรรยาของผม”

ข้อพระคัมภีร์ ๑ เธสะโลนิกา ๕.๑๘


แก้ไขล่าสุด (วันเสาร์ที่ 30 มิถุนายน 2012 เวลา 22:59 น.)